پاپ‌آپ موبایل در فروشگاه Shopify باید هنگام استفادهٔ مشتری از صفحه‌نمایش کوچک، نوار مرورگر متغیر و صفحه‌کلید روی صفحه درست کار کند. پیشنهاد باید کوتاه و روشن، فیلدها آسان برای تکمیل و دکمهٔ بستن بدون جست‌وجو در دسترس باشد. تعامل را از ورود تا بستن آزمایش کنید؛ به تصویر متناسبی که فقط در ویرایشگر دیده می‌شود اکتفا نکنید.
وعده‌ای کوتاه و کامل بدهید
برای عنوان یک هدف مشخص انتخاب کنید و شرط‌های مهم پیشنهاد را نزدیک آن بنویسید. فقط اطلاعات لازم برای ثبت‌نام را بپرسید. اگر ترجیحی اختیاری جمع می‌کنید، دلیلش را روشن توضیح دهید و یک پاپ‌آپ کوچک را به نظرسنجی تبدیل نکنید.
از ابزار فرم Sendvio برای هماهنگ‌کردن قلم و فاصله‌ها با فروشگاه استفاده کنید. بگذارید متن به‌شکل طبیعی به سطر بعد برود؛ همهٔ برچسب‌ها را کوچک نکنید تا چیدمان دسکتاپ به زور در صفحهٔ باریک جا شود. نسخهٔ طولانی‌تر یک زبان شاید به طرحی بلندتر یا ساده‌تر نیاز داشته باشد.
محتوای مفید را جا دهید، نه چیدمان دسکتاپ را
در گوشی، وعده، شرط‌های ضروری، فیلد، دکمهٔ ارسال و گزینهٔ بستن را در اولویت بگذارید. اگر تصویر تزئینی بزرگی فرم را از فضای قابل مشاهده پایین‌تر می‌برد، کوچک یا حذفش کنید. مشتری نباید برای فهمیدن اینکه چه اطلاعاتی می‌خواهید از تصویر برند عبور کند.
به‌جای تحمیل ارتفاع ثابت به متنی که اندازه‌اش تغییر می‌کند، اجازه دهید کادر به‌اندازهٔ لازم بلند شود یا درست پیمایش شود. عنوان ترجمه‌شده، خطای اعتبارسنجی یا متن بزرگ‌ترِ سیستم فضای بیشتری می‌گیرد. اگر طرح فقط با کوتاه‌ترین شکل ممکن هر جمله کار می‌کند، برای استفادهٔ واقعی آماده نیست.
پس از ساده‌سازی، سلسله‌مراتب را حفظ کنید. حذف تصویر غیرضروری با حذف شرط مهم پیشنهاد فرق دارد. فرم کوتاه‌تر همچنان باید اشتراک و ارزشش را توضیح دهد. برای رفع شلوغی متن رضایت را آن‌قدر کوچک نکنید که فقط حضور صوری داشته باشد و خواندنش دشوار شود.
اختیار را در دست بازدیدکننده بگذارید
دکمهٔ بستن را آشکار و لمس‌کردنش را راحت کنید. مطمئن شوید فرم با صفحه‌کلید قابل استفاده است و فوکوس پشت لایهٔ رویی پنهان نمی‌شود. پیام خطا را کنار فیلد مربوط نشان دهید و اطلاعاتی را که فرد وارد کرده بی‌دلیل پاک نکنید.
زمان نمایش پاپ‌آپ را هم در نظر بگیرید. قطع‌کردن خرید پیش از آنکه بازدیدکننده صفحه را بفهمد شاید بیشتر از علاقه، دلخوری ایجاد کند. زمانی متناسب با پیشنهاد انتخاب و تجربهٔ بازدیدکنندهٔ تازه، مشترک بازگشتی و فردی را که در حال خرید است آزمایش کنید.
وضعیت بازبودن صفحه‌کلید را بررسی کنید
در گوشی واقعی یا آزمایش نماینده، فیلد را فعال کنید. وقتی صفحه‌کلید باز می‌شود، دسترسی به فیلد، خطا، دکمهٔ ارسال و گزینهٔ بستن را بررسی کنید. سپس میان فیلدها جابه‌جا شوید و متنی بلند وارد کنید. فضای قابل مشاهدهٔ مرورگر حین این کارها تغییر می‌کند؛ پس تصویر پیش از تایپ کافی نیست.
در فرم پنجره‌ای، فوکوس صفحه‌کلید باید وارد کادر شود، هنگام بازبودن در آن بماند و پس از بسته‌شدن به جای مناسبی برگردد. در صورت پشتیبانی، کلید Escape باید رفتار مورد انتظار برای بستن را داشته باشد. با فناوری کمکی متناسب با مخاطبان هم آزمایش کنید؛ تراز ظاهری به‌تنهایی نشان نمی‌دهد برچسب و خطا برای آن‌ها واضح اعلام می‌شود یا نه.
کوچک‌ترین حالت واقع‌بینانه را آزمایش کنید
فرم را روی گوشی باریک باز کنید، هر ورودی را فعال کنید و دادهٔ درست و نادرست بفرستید. دستگاه را بچرخانید، اندازهٔ متن را افزایش دهید و پیام موفقیت را بررسی کنید. تأیید کنید بستن فرم بازدیدکننده را به صفحه‌ای قابل استفاده برمی‌گرداند.
اشتراک‌های معتبر و تعامل بعدی را همراه با نرخ تکمیل فرم بسنجید. فرمی که با دشوارکردن خروج از فروشگاه نشانی جمع می‌کند پیشرفت مفیدی نیست. فرم باید فرصتی روشن بدهد و تجربهٔ خرید را دست‌نخورده بگذارد.
نمایش دوبارهٔ فرم هم بخشی از طراحی است. کسی که آن را می‌بندد نباید در هر تغییر فوری صفحه با همان مزاحمت روبه‌رو شود. از تنظیمات نمایش موجود استفاده و هم بازدیدکنندهٔ بازگشتی و هم تازه را آزمایش کنید. مشترک کامل‌شده نباید همچنان پیام جذب اولیه‌ای بگیرد که دیگر با وضعیتش سازگار نیست.
اگر نتیجه مطلوب نیست، میزان دیده‌شدن را از مفیدبودن جدا کنید. ممکن است فرم به‌دلیل پیشنهاد ضعیف، زمان مزاحم یا گام فنی خراب، نشانی کمی بگیرد. پیش از افزایش شدت نمایش، این علت‌ها را بررسی کنید. بهبود واقعی فرمی است که مردم می‌توانند بفهمند، کامل کنند یا راحت ببندند و بعد به خرید ادامه دهند.