فرم ترجیح مشتری وقتی مفید است که پاسخ چیزی را تغییر دهد که مشتری متوجهش می‌شود. پرسش دربارهٔ محصولات مورد علاقه منطقی است اگر ایمیل بعدی به انتخاب احترام بگذارد. از یک تصمیم شروع، فقط جزئیات لازم را بگیرید و امکان تغییر ترجیح را در نظر داشته باشید. فرم کوتاه‌تر با هدف روشن نگهداری آسان‌تر و اعتمادپذیرتر است.
یک تصمیم را برای بهبود انتخاب کنید
ترجیحی انتخاب کنید که محتوا را عوض می‌کند؛ مانند دستهٔ محصول یا زبان. فقط چون فرم جا دارد چند جزئیات نپرسید. اگر پاسخ قرار نیست کمپین، خدمت یا پیشنهاد را تغییر دهد، پرسش را عقب بیندازید.
از فرم Sendvio پاسخ را به برچسب یا متافیلد مناسب نگاشت کنید. مقدارهای مجاز و رفتار نبودن پاسخ را مشخص کنید. اگر تجربهٔ درخواستی واقعاً به پاسخ نیاز ندارد، فیلد را اختیاری بگذارید.
پاسخ را به تفاوت قابل مشاهده پیوند دهید
برای فروشگاه کالای خانه، پرسش دربارهٔ علاقه به ملحفه یا رومیزی می‌تواند راهنمای نخست و نمونهٔ محصول را تغییر دهد. پیش از افزودن فیلد، دو نتیجهٔ مفید را بنویسید. اگر هر دو پاسخ به همان ایمیل فروش عمومی می‌رسند، پرسش هنوز کاری نمی‌کند که ارزش زحمت مشتری را داشته باشد.
منفعت را در فرم توضیح دهید؛ مثلاً این ترجیح کمک می‌کند راهنمایی مرتبط‌تری دربارهٔ محصول انتخاب کنیم. وعدهٔ خدمت کاملاً شخصی‌سازی‌شده ندهید اگر تیم فقط تغییر سادهٔ دسته‌ای دارد. وعدهٔ متواضعی که انجام می‌شود از زبان پرزرق‌وبرق شخصی‌سازی بدون اثر قابل مشاهده اطمینان بیشتری می‌سازد.
هم‌زمان حالت ناشناخته را تعریف کنید. کسی که از پاسخ‌دادن به پرسش اختیاری می‌گذرد باید معرفی عمومی معقولی بگیرد، نه بلوک خالی یا ترجیح فرضی. متن جایگزین بخشی از طراحی است، نه استثنایی برای رسیدگی پس از ورود نخستین رکورد ناقص.
در زمان مناسبی بپرسید
ثبت‌نام اولیهٔ کوتاه شاید بهتر از برخورد نخستِ طولانی باشد. وقتی منفعت برای مشتری روشن‌تر شد، بعداً می‌توانید دعوتش کنید زمینهٔ بیشتری بدهد. توضیح دهید پاسخ چطور کمکش می‌کند، بی‌آنکه سطحی از شخصی‌سازی را وعده دهید که تیم نمی‌تواند نگه دارد.
ویژگی حساس را از انتخاب سادهٔ محصول استنباط نکنید. خرید شاید هدیه باشد و علاقه ممکن است تغییر کند. پاسخ را زمینه‌ای بدانید که مشتری داده، نه توصیفی دائمی از او.
با تغییر رابطه اجازه دهید ترجیح هم عوض شود
علاقهٔ مشتری می‌تواند گسترده‌تر شود و خرید قبلی شاید هدیه بوده باشد. در صورت تناسب راه پشتیبانی‌شده‌ای برای تغییر ترجیح بگذارید و ببینید پاسخ تازه با برچسب یا متافیلدهای موجود چه می‌کند. اگر مقدار جدید بدون جایگزینی مقدار قدیمی اضافه شود، منطق مخاطب باید هر دو را بفهمد.
جمع‌آوری ترجیح را متناسب نگه دارید. شاید پس از ثبت‌نام کوتاه اولیه، وقتی مشتری محتوا را شناخت دعوت مفیدی برای تعیین ترجیح بفرستید. فقط چون اطلاعات حساس یا نامرتبط شاید بخش تازه‌ای بسازد نپرسید. پرسش باید منفعت روشنی داشته باشد که پیام بعد نشانش دهد.
ثابت کنید پاسخ اهمیت داشت
گونه‌ای از کمپین یا خوشامدگویی بسازید که واقعاً از ترجیح استفاده کند. بررسی کنید افراد بدون پاسخ نسخهٔ عمومیِ معقول می‌گیرند، نه اینکه حذف یا به‌اشتباه به آن‌ها ترجیح نسبت داده شود.
بررسی کنید ترجیح همچنان تازه است و مشتری از چه مسیر پشتیبانی‌شده‌ای می‌تواند تغییرش دهد. انتخاب مجوز را از علاقه به محتوا جدا نگه دارید. سامانهٔ ترجیح بهتر پیام‌های مرتبط‌تری می‌دهد و میزان دادهٔ جمع‌شده را متناسب با منفعت دریافتی مشتری حفظ می‌کند.
ترجیح شناخته‌شده، ترجیح تغییرکرده و حالت بی‌ترجیح را از پیش‌نمایش واقعی کمپین بیازمایید. عنوان، گزینش محصول، زبان و مقصد را بررسی کنید. مقدار درست ذخیره‌شده کافی نیست اگر پیام نادیده‌اش بگیرد یا پیوند مجموعهٔ اشتباه را باز کند.
پس از چند بار استفاده بررسی کنید گونهٔ پیام فهم را بهتر کرده یا مشتریان پرسش را اصلاح و نادیده می‌گیرند. شاید عبارت روشن‌تر یا گزینه‌های کمتر لازم باشد. انتخاب مجوز را در تمام مراحل جدا نگه دارید: دوست‌داشتن یک دسته به معنی درخواست کانال دیگر یا تبلیغ نامحدود نیست. سامانهٔ ترجیح مفید به مشتری اثر معناداری بر محتوای دریافتی می‌دهد و برای نگهداری دقیق فروشگاه به‌اندازهٔ کافی ساده می‌ماند.