متافیلدهای مشتری Shopify می‌توانند ترجیحاتی مانند علاقهٔ انتخاب‌شدهٔ محصول را نگه دارند تا پیام مرتبط‌تری بفرستید. فیلدی را برای تغییری در تصمیم جمع کنید، نه فقط چون جایی در فرم هست. مقدارهای مجاز را تعریف، پاسخ را آگاهانه نگاشت و بررسی کنید هم قاعدهٔ مخاطب و هم ایمیل با دادهٔ خالی درست رفتار می‌کنند.
معنای فیلد را تعریف کنید
هدفی روشن انتخاب کنید؛ مثلاً دستهٔ محصول یا زبان دلخواه. تصمیم بگیرید چه مقدارهایی مجازند و پاسخ نامشخص چه رفتاری داشته باشد. پاسخ آزاد می‌تواند مفید باشد، اما تفاوت در املا و قالب‌بندی بخش‌بندی خودکار را دشوار می‌کند.
اطلاعات غیرضروری یا حساسِ غیرمنتظره نپرسید. توضیح دهید این پرسش چطور به مشتری کمک می‌کند و ترجیح اختیاری را واقعاً اختیاری بگذارید. فرمی کوتاه با پاسخی مفید می‌تواند از پروفایلی مفصل که افراد را از ثبت‌نام منصرف می‌کند بهتر باشد.
پیش از نوشتن پرسش فرم، مشخصات فیلد را بنویسید
برای فیلد «دستهٔ محصول دلخواه»، مقدارهای مجاز، امکان انتخاب یک یا چند پاسخ، معنای خالی‌بودن و مسئول به‌روزرسانی را تعیین کنید. از نوع فیلد و کنترل نگاشتِ واقعاً پشتیبانی‌شده در فروشگاه و پیکربندی Sendvio استفاده کنید. برچسب نمایشی شاید با مقدار ذخیره‌شده فرق کند؛ هر دو را ثبت کنید.
فرض کنید مشتری «ملحفه» را می‌بیند اما مقدار ذخیره‌شده شناسهٔ ثابتی برای دسته است. این جدایی کمک می‌کند وقتی عبارت نمایشی را تغییر یا فرم را ترجمه می‌کنید، قواعد مخاطب ثابت بمانند. مهم آن است که تغییر زبان تصادفاً چند مقدار متفاوت نسازد که همگی همان ترجیح را معنا می‌دهند.
تصمیم بگیرید پاسخ تازه مقدار قبلی را جایگزین می‌کند یا گزینه‌ای دیگر می‌افزاید. فیلدی که قرار است یک ترجیح فعلی را نشان دهد نباید بی‌صدا مقدارهای متناقض جمع کند. فیلد چندعلاقه‌ای به قواعد مخاطبی نیاز دارد که بیش از یک پاسخ را بفهمند. پیش از جمع‌آوری دادهٔ واقعی، رفتار را تعریف کنید.
نگاشت را از ابتدا تا انتها بیازمایید
Sendvio می‌تواند دادهٔ فرم را به متافیلد و برچسب مشتری نگاشت کند. پاسخی کنترل‌شده ثبت و مقدار ذخیره‌شده را بررسی کنید، سپس مخاطب آزمایشی کوچکی بر اساس آن بسازید. تأیید کنید اگر مشتری پاسخ را بعداً عوض کند چه رخ می‌دهد.
مسئول فیلد و قالب مورد انتظارش را مستند کنید. تاریخ، عدد و متن فقط به این دلیل که در صفحه‌گسترده شبیه‌اند قابل جایگزینی نیستند. پیش از ترکیب مقدارهای واردشده با دادهٔ تازهٔ فرم، آن‌ها را بررسی کنید.
فیلد را با پیامی بیازمایید که تغییر می‌دهد
برای هر پاسخ مجاز، پاسخ ردشده و مقدار قدیمیِ واردشده رکورد کنترل‌شده بسازید. فرم را ارسال، مقدار ذخیره‌شده را بررسی، مخاطب آزمایشی موردنظر را بسازید و محتوا را پیش‌نمایش کنید. این کار کل زنجیره از پرسش قابل مشاهده تا تجربهٔ مشتری را می‌آزماید.
اگر مقدار واردشده املاء یا قالب دیگری دارد، با مسئول داده روش یکسان‌سازی را تعیین کنید. وقتی معنا روشن نیست، بی‌صدا حدس نزنید. تا اصلاح نگاشت متن جایگزین امنی نگه دارید و بررسی کنید فیلد خالیِ واردشده ترجیح فعلیِ مفید را ناخواسته بازنویسی نمی‌کند.
دادهٔ غایب را بی‌خطر مدیریت کنید
برای مشتریانی که پاسخ نداده‌اند جایگزینی منطقی بنویسید. آن‌ها را تصادفاً از ارتباط مفید کنار نگذارید یا ترجیحی را به آن‌ها نسبت ندهید که نگفته‌اند. شخصی‌سازی را هم با مقدار شناخته‌شده و هم ناشناخته پیش‌نمایش کنید.
پس از چند ماه بررسی کنید فیلد هنوز بر تصمیم واقعی کمپین یا خدمت اثر می‌گذارد یا نه. اگر نه، پرسش را از جمع‌آوری‌های بعدی بردارید و نگهداری داده را مناسب بررسی کنید. دادهٔ مشتری باید تجربه را ساده کند، نه آرشیوی رو به گسترش از پرسش‌هایی بسازد که هیچ‌کس نمی‌تواند دلیلشان را توضیح دهد.
ترجیح را فقط وقتی به‌کار ببرید که تصمیم مرتبطی را تغییر می‌دهد. ترجیح ملحفه شاید بر راهنمای نخست یا انتخاب محصول اثر بگذارد، اما ثابت نمی‌کند مشتری همهٔ تبلیغ‌های آن دسته یا پیام‌های کانالی دیگر را می‌خواهد. مجوز همچنان شرطی جداست.
پس از چند کمپین بررسی کنید آیا فیلد تجربه را به‌اندازه‌ای بهتر کرده که ارزش پرسیدنش را داشته باشد. تفاوت محتوا، اصلاح‌های مشتری و موارد تکراریِ دادهٔ غایب را ببینید. اگر کسی از آن استفاده نمی‌کند، جمع‌آوری را متوقف و نگهداری مناسب را بررسی کنید. فیلد خوب پرسشی روشن، معنایی پایدار، مسیر به‌روزرسانی آزموده‌شده و اثری مفید دارد که خود مشتری متوجهش می‌شود.