زمان انقضای تخفیف Shopify بخشی از خود پیشنهاد است، نه توضیحی حاشیه‌ای. ایمیل، پیامک، متن ترجمه‌شده، تنظیم کد و مقصد پرداخت باید یک زمان پایان را نشان دهند. منطقهٔ زمانی و اتفاقی را که پس از بازشدن دیرهنگام پیام رخ می‌دهد بررسی کنید. تجربهٔ روشنی برای پیشنهاد منقضی‌شده بهتر از کمپینی است که هنوز وانمود می‌کند تخفیف در دسترس است.
یک منبع واحد برای مهلت بسازید
زمان آغاز و پایان و منطقهٔ زمانی مربوط را در شرح کمپین ثبت کنید. تنظیم تخفیف و همهٔ جاهایی را که پیشنهاد در آن تبلیغ می‌شود هم بیاورید. تاریخ کمپین قدیمی را بدون بررسی هماهنگی برنامهٔ تازه دستی کپی نکنید.
بررسی تخفیف و انقضای Sendvio را بخشی از تنظیم قرار دهید. رفتار واقعی فروشگاه را تأیید کنید و فقط به جملهٔ ایمیل تکیه نکنید. مهلت نمایشی و مهلتی که واقعاً اجرا می‌شود دو چیز جدا هستند و باید با هم یکی باشند.
رویدادی را تعریف کنید که باید پیش از مهلت رخ دهد
آیا مشتری باید پیش از پایان پیشنهاد سفارش را ثبت کند یا شروع پرداخت تخفیف را نگه می‌دارد؟ از رفتاری استفاده کنید که فروشگاه واقعاً پشتیبانی می‌کند. نگویید بازکردن ایمیل یا افزودن کالا به سبد قیمت را حفظ می‌کند، مگر اینکه واقعاً چنین محدودیتی اجرا شود.
مهلت کامل و داخلی را با تاریخ، ساعت و منطقهٔ زمانی بنویسید. «یکشنبه‌شب» برای کمپینی که در چند منطقه اجرا می‌شود کافی نیست. اگر تیم زمان را به منطقه‌های محلی تبدیل می‌کند، بررسی کنید همهٔ نسخه‌ها هنوز یک لحظهٔ واحد را نشان می‌دهند و تغییر ساعت فصلی را هم حساب کنید. زبان ترجیحی به‌تنهایی منطقهٔ زمانی گیرنده را مشخص نمی‌کند.
شمارش معکوسی نسازید که هر بار با بازشدن ایمیل از نو شروع شود. اگر فوریت به مهلتی واقعی وابسته است، تنظیم فروشگاه و همهٔ یادآوری‌ها باید همان زمان را نشان دهند. تاریخ پایان روشن و دقیق از زمان‌سنج نمایشی‌ای که با پرداخت تناقض دارد مفیدتر است.
نسخه‌های قابل‌مشاهده برای مشتری را بازبینی کنید
عنوان، متن پیش‌نمایش، بدنه، دکمه‌ها، پیامک، فرم‌ها و صفحهٔ مقصد را بررسی کنید. برای هر گروه تاریخ را بی‌ابهام بنویسید. اگر تاریخ ممکن است به صورت ماه-روز یا روز-ماه خوانده شود، آن را روشن‌تر بازنویسی کنید.
پیوندهایی را آزمایش کنید که پیشنهاد را خودکار اعمال می‌کنند و پیوندهایی را که مشتری باید کد را دستی وارد کند. هر دو مسیر باید شرایط و انقضای یکسانی نشان دهند. شرط مهم را بی‌آنکه خواننده مجبور شود در توضیحات نامرتبط دنبالش بگردد، آشکار نگه دارید.
زمان نزدیک به انقضا را آزمایش کنید
در محیط آزمایشی مناسب، کد معتبر را پیش از مرز زمانی و رد موردانتظار آن را پس از مرز آزمایش کنید. اگر شروع پرداخت پیش از مهلت و تکمیل آن پس از مهلت اهمیت دارد، این حالت را هم بیازمایید. رفتار مشاهده‌شده را ثبت کنید تا پشتیبانی بتواند یکسان توضیح دهد، نه اینکه قاعده‌ای را بداهه بسازد.
تأخیرهای زمان‌بندی را هم بررسی کنید. یادآوری‌ای که نزدیک انقضا در صف قرار می‌گیرد شاید با وجود درست‌بودن فنی زمان ارسال، فرصت عملی ناچیزی برای استفاده بدهد. برای تحویل و تصمیم معقول مشتری وقت کافی بگذارید. اگر فرصت مفید پیام گذشته است، ارسال را تغییر دهید یا لغو کنید؛ فقط برای پرکردن جای تقویم آن را نگه ندارید.
وقتی مهلت تغییر می‌کند، پیش از هر ویرایشی همهٔ بخش‌های زنده‌ای را که به آن اشاره دارند فهرست کنید. ایمیلی که قبلاً رسیده قابل‌پس‌گرفتن یا بازنویسی مطمئن نیست. صفحهٔ مقصد و پیام‌های باقی‌مانده را به‌روز کنید و تمدید واقعی را صریح بگویید. تمدید را به‌جای مهلت اصلی معرفی نکنید و شرط‌های متناقض را پنهانی باقی نگذارید.
برای پس از پایان مهلت برنامه داشته باشید
ممکن است ایمیل بعد از پایان پیشنهاد باز شود. صفحهٔ مقصد باید این وضعیت را روشن توضیح دهد تا مشتری بی‌دلیل تصور نکند کد خراب است. یادآوری‌های زمان‌بندی‌شده‌ای را که دیر می‌رسند حذف یا به‌روز کنید.
پرسش‌های پشتیبانی پس از کمپین را بررسی کنید و منبع تکرارشوندهٔ سردرگمی را اصلاح کنید. هماهنگی انقضا جزئیاتی اجرایی اما مؤثر بر اعتبار است. به مشتری اجازه می‌دهد بر اساس مهلتی تصمیم بگیرد که فروشگاه واقعاً به آن پایبند است.
سابقهٔ کوتاهی از پرسش‌های مربوط به انقضا نگه دارید: مشتری کدام پیام را دید، چه زمانی خواست خرید کند و مرحلهٔ پرداخت چه چیزی نشان داد. خطاهای تکراری در زبان یا پیوندی خاص معمولاً از ناهماهنگی تنظیمات خبر می‌دهند. این شواهد از این نتیجه‌گیری مفیدتر است که مشتریان فقط شرط‌ها را نخوانده‌اند.