درخواست موجودی دوبارهٔ Shopify نشان می‌دهد کسی در لحظه‌ای خاص کالای ناموجودی می‌خواسته است. این‌ها نشانهٔ علاقه‌اند، نه سفارش رزروشده. زمینهٔ محصول و مدل را نگه دارید، قدمت درخواست را در نظر بگیرید و پس از برگشت موجودی پاسخ‌ها را مقایسه کنید. وقتی درخواست را به رفتار بعدی مشتری وصل کنید تصویر تقاضا روشن‌تر می‌شود.
درخواست را دقیق و مشخص نگه دارید
درخواست را به محصول و مدل مربوط پیوند دهید. درخواست زیاد برای یک اندازه را تقاضای برابر برای همهٔ نسخه‌ها تعبیر نکنید. فرم باید روشن کند مشتری چه اعلانی درخواست می‌کند.
از ابزارک و ابزار خودکارسازی موجودی دوبارهٔ Sendvio برای حفظ زمینه استفاده کنید. درخواست اعلان را از اجازهٔ بازاریابی عمومی جدا نگه دارید و رفتار اشتراک تنظیم واقعی خود را تأیید کنید.
افراد علاقه‌مند را در زمینهٔ درست بشمارید
اگر محصول ۱۲۰ درخواست اعلان دارد، ببینید این شمار یعنی ۱۲۰ مخاطب علاقه‌مند مجزا، درخواست‌های تکراری یا چند مدل از یک نفر. از دادهٔ موجود در فرایندتان استفاده کنید و تکراری‌ها را تقاضای مستقل نشمارید. محصول و مدل را در سراسر تحلیل به درخواست وصل نگه دارید.
قدمت درخواست هم مهم است. کسی که دیروز خواسته شاید هنوز فعالانه دنبال محصول باشد؛ کسی که چند ماه پیش درخواست کرده شاید جایگزین خریده باشد. اگر حجم داده اجازه می‌دهد درخواست تازه و قدیمی را جدا کنید. این کار پیش‌بینی دقیق خریدار را ممکن نمی‌کند، اما نمی‌گذارد کل قدیمی شبیه صف فعلی خریداران تضمینی به نظر برسد.
ببینید درخواست‌ها چطور جمع شده‌اند. تبلیغ شدید محصول ناموجود می‌تواند در موج کوتاهی ثبت‌نام زیادی بسازد؛ محصول دیگری ممکن است با گشت‌وگذار طبیعی در کاتالوگ پیوسته توجه بگیرد. پیش از مقایسه یا تصمیم موجودی، این زمینه را ثبت کنید.
نشانه را با شواهد دیگر ترکیب کنید
درخواست را کنار فروش گذشته، الگوی مرجوعی، زمان تأمین کالا و حاشیهٔ سود ببینید. کالای ناموجودی که زیاد تبلیغ شده شاید به‌شکلی متفاوت از محصولی که بازدیدکنندگان طبیعی پیدا می‌کنند توجه جمع کند.
پیش از قابل‌اعتمادشدن تأمین، تاریخ موجودی دوباره را وعده ندهید. اگر برآوردی می‌گویید، دقیق برچسب بزنید و در صورت تغییر از راه مناسب مشتری را به‌روز کنید. ثبت درخواست نباید به معنی رزروشدن موجودی القا شود.
اعلان را به چرخهٔ یادگیری تبدیل کنید
فرض کنید ۸۰ مخاطب واجد شرایط اعلانی دربارهٔ یک مدل می‌گیرند، ۲۴ نفر بازمی‌گردند و هشت خرید در بازهٔ انتخابی رخ می‌دهد. این اعداد نمونه نشان می‌دهند پس از اعلان چه شد؛ ثابت نمی‌کنند هر سفارش معلول آن بوده یا نرخ برای نوبت بعد تکرار می‌شود.
ببینید موجودی آن‌قدر مانده بود که گیرندگان بتوانند اقدام کنند یا نه. خرید کم پس از تمام‌شدن فوری موجودی با علاقهٔ کم در زمانی که موجودی کافی بوده فرق دارد. تغییر قیمت، فصل و تأخیر از درخواست اولیه را هم ثبت کنید، چون هرکدام می‌تواند تصمیم مشتری را تغییر دهد.
یافته را به شکلی قابل‌استفاده برای مسئول موجودی بفرستید: مدل، بازهٔ درخواست، تعداد در دسترس، تاریخ اعلان، پاسخ و محدودیت‌های معلوم. برنامهٔ ارتباط و خرید موجودی را هماهنگ کنید، اما بدون شواهد گسترده‌تر تجاری نشانهٔ بازاریابی را به پیش‌بینی دقیق تبدیل نکنید.
با بازگشت موجودی چرخه را کامل کنید
اعلان و مقصد را برای مدل درست آزمایش کنید. ببینید چند مشتری علاقه‌مند بازمی‌گردند، چه چیزی موجود می‌ماند و فاصلهٔ درخواست تا خرید چه اثری بر پاسخ دارد.
از نتیجه برای بهبود تصمیم بعدی موجودی و ارتباط استفاده کنید. پاسخ ضعیف لزوماً علاقهٔ اولیه را غیرواقعی نمی‌کند؛ انتظار، فصل، قیمت یا نیاز مشتری شاید عوض شده باشد. درخواست موجودی را نشانه‌ای روشن در برنامه‌ریزی گسترده‌تر بدانید، نه سفارش خریدی که منتظر اجراست.
در فرم درخواست بعدی انتظار درست بسازید. اگر تاریخ تأییدشده‌ای ندارید، بگویید مشتری به‌روزرسانی موجودی می‌خواهد، نه اینکه کالا را رزرو می‌کند. وقتی افراد می‌دانند چه درخواستی دارند و تیم نتیجه را صادقانه می‌سنجد، این نشانه مفیدتر می‌شود.