ایمیل پرداخت ناتمام به خریدار واجد شرایط کمک می‌کند به خریدی برگردد که شروع کرده اما کامل نکرده است. در Shopify این رویداد مشخص‌تر از افزودن کالا به سبد یا دیدن یک محصول است. دنبالهٔ بازیابی مفید باید بازگشت را آسان کند، به پرسشی احتمالی پاسخ دهد و پس از خرید متوقف شود. همیشه یادآوری‌های بیشتر راه‌حل نیستند.
قواعد درست ورود و خروج را تعیین کنید
خریداران و فروشندگان گاهی پیام بازیابی را ایمیل سبد خرید رهاشده می‌نامند. در Sendvio، جریان پشتیبانی‌شده با پرداخت ناتمام Shopify آغاز می‌شود، نه بازدید ناشناس از محصول یا صرفاً افزودن کالا به سبد. پیش از فعال‌سازی، محرک، فاصلهٔ زمانی، شرط اشتراک و وضعیت خرید را بررسی کنید. این تمایز یادآوری را به پرداختی واقعی پیوند می‌دهد که خریدار می‌تواند از همان‌جا ادامه دهد.
پیش از یادآوری‌های بعدی، تکمیل سفارش را بررسی کنید. کسی که پس از ایمیل اول خرید کرده نباید پیام دومی بگیرد که می‌گوید خرید را نیمه‌کاره رها کرده است. بررسی کنید که پرداخت تازه‌تر چه اثری بر پیام دریافتی دارد. این حالت‌ها را با چند سابقهٔ مشتری آزمایشی و کنترل‌شده بسنجید.
پیش از تعیین فاصله‌ها، دنباله را طرح‌ریزی کنید
برای فروشگاه کیف سفر، یادآوری اول می‌تواند پرداخت را بازیابی کند و به پرسش کاربردی «آیا این کیف اندازهٔ بار دستی هواپیماست؟» جواب دهد. پیام دوم می‌تواند شرایط بازگشت کالا را توضیح دهد یا اندازه‌ها را واضح‌تر نشان دهد. پیام پایانی اختیاری است و باید دلیل تازه‌ای برای تماس داشته باشد، نه نسخهٔ بلندتر پیام‌های قبلی.
برای آزمایش، می‌توان یادآوری اول را چند ساعت بعد و پیگیری بعدی را روز بعد فرستاد. این‌ها فرضیهٔ اولیه‌اند، نه تنظیم پیشنهادی برای همهٔ فروشگاه‌ها. برای یک کالای مصرفی کم‌هزینه شاید زمان تصمیم‌گیری کوتاه‌تر از خرید چمدان گران‌قیمت باشد. فاصلهٔ زمانی بین ایجاد پرداخت و سفارش نهایی مشتریان خود را بررسی کنید و پیش از رهاشده دانستن خرید، فرصت کافی برای تکمیل عادی آن بدهید.
مواردی را که نباید پیام بگیرند هم از همان ابتدا برنامه‌ریزی کنید. اگر کسی لغو اشتراک کرده، پرداخت ناتمام نباید دوباره او را واجد شرایط کند. شرط خرید باید پیام‌های بازیابی بعدی را پس از سفارش متوقف کند. برای کالای ناموجود ممکن است متن دیگری لازم باشد یا اصلاً نباید یادآوری فرستاد. اگر دادهٔ لازم برای تصمیم‌گیری موجود نیست، جریان را ساده‌تر کنید و طوری ننویسید که انگار شرط بررسی شده است.
برای هر یادآوری هدف جداگانه‌ای در نظر بگیرید
پیام اول می‌تواند ساده باشد: «انتخاب‌هایتان هنوز به‌آسانی در دسترس‌اند.» اطلاعات درست محصول و پیوند روشن برای بازگشت را نشان دهید. جزئیات ارسال و بازگشت کالا را به‌اندازه‌ای نزدیک و خوانا بیاورید که به تردیدهای رایج پاسخ دهد، نه اینکه صفحه را شلوغ کند.
پیام بعدی باید نکتهٔ مفیدی اضافه کند، مثلاً راهنمای اندازه یا پاسخ کوتاه به پرسشی پرتکرار. اگر تخفیف توجیه دارد، پیش از درج آن شرایط استفاده، تاریخ پایان و حاشیهٔ سود را مشخص کنید. موجودی را رزروشده وعده ندهید مگر فروشگاه واقعاً آن را نگه می‌دارد. یادآوری نمی‌تواند هنگام بازگشت مشتری موجودبودن کالا را تضمین کند.
مقصد پرداخت ذخیره‌شده را به خریدار و سفارش درست پیوند دهید. لینک عمومی صفحهٔ اصلی کار بیشتری ایجاد می‌کند؛ لینکی که انتخاب‌های قدیمی را بازیابی کند هم گیج‌کننده است. لینک واقعی را از پیش‌نمایش ارسالی آزمایش کنید و ببینید اگر قیمت، تخفیف یا موجودی از زمان پرداخت اولیه تغییر کرده باشد چه اتفاقی می‌افتد. مرجع نهایی، پرداخت زنده است.
دنباله را فراتر از درآمد بازیابی‌شده بسنجید
به‌عنوان آزمایش اولیه، فاصلهٔ کوتاه و بلند را با گروه‌های قابل مقایسه و محتوای یکسان بسنجید. زمان مناسب به نوع فروش و سرعت تصمیم مشتریان بستگی دارد. هر زمان‌بندی آغازین را فرضیه بدانید، نه قاعده‌ای همگانی.
سفارش‌های هر فرد واجد شرایط، لغو اشتراک، شکایت و هزینهٔ تخفیف را دنبال کنید. همچنین در دورهٔ انتظار سفارش آزمایشی ثبت کنید و مطمئن شوید پیام‌های بعدی بازیابی مطابق انتظار متوقف می‌شوند. اگر دنباله سفارش می‌آورد اما شکایت‌ها زیادند، پیش از گسترش آن، شرایط ورود را محدودتر یا فشار پیام را کمتر کنید. هدف بازیابی باید رفع مانع باشد، نه ایجاد بهانهٔ دیگری برای ترک خرید.
پیش از افزایش فشار، مرحلهٔ ضعیف را پیدا کنید
فرض کنید ۲۰۰ خریدار واجد شرایط وارد دنبالهٔ آزمایشی می‌شوند، ۱۶۰ نفر پیام اول را دریافت می‌کنند، ۲۴ نفر کلیک می‌کنند و هشت نفر سفارشی را ثبت می‌کنند که طبق قواعد انتساب شما به کمپین مربوط است. این اعداد فقط نمونه‌اند و معیار مرجع نیستند. ابتدا بفهمید چرا ۴۰ نفر پیام را نگرفتند: استثنای خرید، مجوز، اعتبارسنجی و نتیجهٔ تحویل هرکدام معنای متفاوتی دارند. هر مورد استثنا را فرصت ازدست‌رفتهٔ بازاریابی تلقی نکنید.
سپس تجربهٔ بازگشت از کلیک تا پرداخت را بررسی کنید. اگر افراد برمی‌گردند اما خرید نمی‌کنند، هزینهٔ ارسال، روش‌های پرداخت، تناسب محصول و شرایط تخفیف را بررسی کنید. اگر کلیک کم است، ببینید پیام کالاها را واضح معرفی می‌کند و دلیل باورپذیری برای بازگشت می‌دهد یا نه. این بررسی‌ها را جدا انجام دهید تا زمان‌بندی، مخاطب، پیشنهاد و طراحی را هم‌زمان تغییر ندهید.
قاعدهٔ توقف به‌اندازهٔ قاعدهٔ ارسال اهمیت دارد. اگر یادآوری بعدی سفارش‌های تکمیل‌شدهٔ اندکی اضافه می‌کند و هم‌زمان لغو اشتراک یا شکایت بالا می‌رود، دنباله را کوتاه یا مخاطبانش را محدود کنید. اگر فقط تخفیف سفارش ایجاد می‌کند، پیش از گسترش، هزینهٔ آن برای حاشیهٔ سود را حساب کنید. هدف رفع مانع از خریدی است که مشتری هنوز می‌خواهد انجام دهد، نه بیشینه‌کردن تعداد یادآوری‌ها.