بخش‌بندی مشتری با هوش مصنوعی از تعریف پرسش تجاری آغاز می‌شود. «بهترین مشتریان را پیدا کن» ممکن است به خریداران تازه، خریداران پرتکرار یا افرادی اشاره کند که زمان پُری بعدی‌شان رسیده است. به Sendvio AI بگویید کدام رفتار برای کمپین مهم است، سپس شرط‌های حاصل و نمونه‌ای از رکوردهای مشتری Shopify را بررسی کنید. برچسب مفید باید قاعده‌ای را خلاصه کند که می‌فهمید.
رفتار قابل‌تأیید را نام ببرید
اطلاعات خرید یا ترجیح مرتبط با کمپین را شرح دهید. بازهٔ زمانی، دامنهٔ محصول و استثناها را بگنجانید. اجازهٔ بازاریابی را صریح نگه دارید و فرض نکنید هر مشتری گروه در هر کانالی قابل‌ارسال است.
درخواست عملی می‌تواند خریداران تکراری مشترک در دسته‌ای مشخص را بخواهد که اخیراً خرید نکرده‌اند، با استفاده از فیلدهایی که واقعاً در حساب موجودند. اگر فیلدی لازم کم است، به‌جای پیش‌بینی پشتیبانی‌نشده توضیح یا تعریفی گسترده‌تر و پشتیبانی‌شده بخواهید.
صفت کلی را با شرط قابل‌مشاهده جایگزین کنید
به‌جای «وفادارترین مشتریان ما»، کاربرد واقعی را تعریف کنید. برای یادآوری کالای مراقبت، شاید مشتریان مجاز بازاریابی را بخواهید که در بازه‌ای مشخص محصول مناسب خریده‌اند اما هنوز پُری را نخریده‌اند. این تعریف مفید است چون هر شرط را می‌توان در دادهٔ موجود بررسی کرد.
مشخص کنید قاعدهٔ محصول به هر خرید، آخرین خرید یا کالای خاصی در سفارش اشاره دارد. این حالت‌ها مخاطبان متفاوت می‌سازند. دربارهٔ مقدارهای نامعلوم هم تصمیم بگیرید. اگر اطلاعات لازم موجود نیست، گروه ساده‌تر و پشتیبانی‌شده از تقریبِ ظاهراً مطمئنی که کسی تأیید نکرده بهتر است.
پیام برنامه‌ریزی‌شده را کنار تعریف گروه بگذارید. گروه از نظر فنی می‌تواند درست ولی برای متن بیش از حد گسترده باشد. اگر ایمیل می‌گوید «سفارش دوم شما»، گروه باید این ادعا را پشتیبانی کند؛ گروه کلی خریداران تکراری شاید شامل کسی باشد که دهمین خریدش را می‌کند.
منطق حاصل را وارسی کنید
Sendvio AI می‌تواند برای بخش‌بندی کمک کند، اما شرط‌های پیشنهادی نیاز به بازبینی دارند. بررسی کنید «و» یا «یا» درست استفاده شده، مقدار خالی چه رفتاری دارد و مرجوعی یا خرید تازه بر واجد شرایط بودن اثر می‌گذارد یا نه.
مشتریانی را از درون و بیرون گروه نمونه‌گیری کنید. توضیح دهید هر رکورد چرا آنجاست. اگر با دادهٔ موجود نمی‌توانید نتیجه‌ای را توضیح دهید، پیش از استفاده از گروه در کمپین مکث کنید.
منطق را با افراد نزدیک مرز گروه بررسی کنید
قاعدهٔ موردنظر را در نظر بگیرید: مشترکان ایمیل واجد شرایط که از دستهٔ الف یا دستهٔ ب خریده‌اند. شرط اشتراک باید برای هر دو دسته صدق کند. جای نادرست «یا» می‌تواند به‌جای آن هر خریدار دستهٔ ب را مستقل از وضعیت اشتراکش وارد کند. خواندن کل منطق به صورت جمله، این تفاوت را آشکار می‌کند.
از رکوردهای کنترل‌شده یا دسترسی‌مجاز استفاده کنید که مشتری واجد شرایط، غیرمشترک، فردی بیرون از بازهٔ زمانی، دارای دادهٔ گمشده و فردی که خرید بعدی او را کنار می‌گذارد پوشش دهند. پیش از دیدن گروه نتیجهٔ موردانتظار را بنویسید. بدین ترتیب فقط چون ابزار موردی را آورده، نتیجهٔ عجیب را نمی‌پذیرید.
اگر گروه بسیار بزرگ‌تر یا کوچک‌تر از انتظار است، شرط‌ها را یکی‌یکی بررسی کنید. نگاشت فیلد، مرز تاریخ و اینکه شرط روی مشتری اعمال می‌شود یا سفارش را بسنجید. تعریف را تنها برای رسیدن به اندازهٔ دلخواه کمپین شل نکنید. نخست ببینید داده و منطق واقعاً پرسش تجاری موردنظر را نشان می‌دهند یا نه.
درخواست را متناسب و محدود نگه دارید
اطلاعات شخصی غیرضروری یا فرض‌های حساس ندهید. هدف کلی و تعریف فیلدهای پشتیبانی‌شده معمولاً برای پیش‌نویس مفید کافی است. از دستیار نخواهید ویژگی خصوصی افراد را از نام یا الگوی خرید حدس بزند.
تعریف گروه تأییدشده و درخواست را کنار هم نگه دارید. وقتی نگاشت داده یا هدف کمپین عوض شد به آن‌ها برگردید. گروهی که هوش مصنوعی در ساختش کمک کرده باید هدف‌گیری را فهمیدنی و قابل‌نگهداری کند، نه آنکه خواسته‌ای مبهم را به جمعی تبدیل کند که کسی نمی‌تواند با اطمینان بررسی کند.
قاعدهٔ نهایی، پیامی را که پشتیبانی می‌کند و تاریخ بررسی را ثبت کنید. مخاطب پویا با خرید یا تغییر ترجیح مشتری عوض می‌شود؛ شمار ذخیره‌شده عکس لحظه‌ای است، نه وعده‌ای همیشگی. پیش از پیشنهاد متفاوتی که اثر مهمی دارد تعریف را دوباره بررسی کنید، حتی اگر نام گروه همچنان مناسب به نظر برسد.