ایمیل بستهٔ محصول باید توضیح دهد چرا اقلام کنار هم قرار گرفته‌اند. مشتری باید کاربرد ترکیبی، محتویات بسته و تناسب قیمت یا راحتی آن را بفهمد. در کمپین Shopify جزئیات را طوری بیاورید که مقایسه با خرید جداگانه آسان باشد و مطمئن شوید صفحهٔ مقصد همان بسته را نشان می‌دهد.
پیش از نوشتن، پیشنهاد را بررسی کنید
بستهٔ واقعی تنظیم‌شده در فروشگاه را تأیید کنید؛ محصولات، تعداد، مدل‌ها، موجودی و قیمت را. Sendvio می‌تواند پیشنهاد را تبلیغ کند، اما فرض نکنید ویرایشگر کمپین خودش هر نوع بسته‌ای را می‌سازد یا قاعدهٔ موجودی آن را اجرا می‌کند.
اگر از صرفه‌جویی حرف می‌زنید، قیمت جداگانهٔ روز و معتبر را مبنا بگیرید. استثناهای مهم را ذکر کنید و طوری القا نکنید که وسایل تزئینی در تصویر هم جزو بسته‌اند، اگر واقعاً در آن نیستند.
از کاری شروع کنید که مشتری می‌خواهد انجام دهد
مشتری‌ای را تصور کنید که برای مراقبت از یک جفت کفش تازه وسایلی می‌خرد. شوینده، برس و محافظ می‌توانند مجموعه‌ای کاربردی باشند، اگر برای همان جنس مناسب باشند و هرکدام نقش متفاوتی داشته باشند. افزودن لوازم جانبیِ نامرتبط فقط برای بزرگ‌تر نشان‌دادن تخفیف، توضیح بسته را سخت می‌کند. پیش از انتخاب چیدمان ایمیل، کاربرد را در یک جمله بنویسید.
بعد بپرسید آیا مشتری بخشی از این راه‌حل را از قبل دارد. خریدار تازه شاید به مجموعهٔ کامل نیاز داشته باشد؛ مشتری فعلی ممکن است فقط پُری بخواهد. دلیل خریدشان متفاوت است، پس یک بسته برای هر کمپینی مناسب نیست. وقتی اطلاعات خرید قابل‌اعتماد است از آن استفاده کنید و اگر مسیر خرید کالای تکی برای مشتری مناسب‌تر است همان را در دسترس بگذارید.
تعداد اقلام داخل بسته را نزدیک تصویر اصلی نشان دهید. اگر عکس سبک زندگی کفش، سینی و سه محصول مراقبتی را نمایش می‌دهد، سه قلم داخل بسته را مشخص کنید و اگر احتمال سوءبرداشت هست باقی وسایل را تزئینی معرفی کنید. تصویر باید فهم ترکیب را آسان کند، نه اینکه پیشنهاد بزرگ‌تری را القا کند.
دلیل کنار هم بودن اقلام را نشان دهید
برای هر قلم نقشی کوتاه در راه‌حل کلی بنویسید. در چیدمان یک میز، یک کالا می‌تواند پایه باشد و دیگری جزئیات پایانی را کامل کند. توضیح را کاربردی نگه دارید و تحسین‌های کلی مشابه را زیر هر محصول تکرار نکنید.
چیدمانی انتخاب کنید که در تلفن همراه هم روشن بماند. مشتری باید بدون بزرگ‌کردن تصویر شلوغ بفهمد چه چیزی در بسته است. اقدام اصلی را به مقصد واقعی همان بسته هدایت کنید.
بسته را با گزینهٔ جایگزین احتمالی مقایسه کنید
فرض کنید بسته‌ای نمونه با قیمت ۶۰ دلار فروخته می‌شود؛ هزینهٔ محصولات ۲۶ دلار، آماده‌سازی و ارسال ۷ دلار و پرداخت ۲ دلار است. پیش از سایر هزینه‌ها و مرجوعی‌های احتمالی، ۲۵ دلار باقی می‌ماند. این را با چیزی مقایسه کنید که همان گروه مشتری در حالت عادی می‌خرید، نه اینکه همهٔ ۶۰ دلار را ارزشی تازه بدانید که کمپین ایجاد کرده است.
اگر بسته بیشتر جای خریدهای جداگانهٔ سودآور را بگیرد، تعداد بالای استفاده از پیشنهاد می‌تواند نتیجهٔ ضعیف را پنهان کند. اگر به مشتری تازه کمک کند مجموعهٔ شروع مناسبی انتخاب کند و پرسش‌های انتخاب محصول را کم کند، ارزشش ممکن است از بزرگ‌ترشدن سبد بیشتر باشد. این فرضیه‌ها را جدا نگه دارید و برای هرکدام معیاری انتخاب کنید که بتواند از آن پشتیبانی کند.
به مسئلهٔ عملی هم توجه کنید: نبود حتی یک جزء می‌تواند کل پیشنهاد را بی‌استفاده کند. از پیش تصمیم بگیرید فروشگاه بسته را متوقف می‌کند، جایگزینی با توضیح دقیق ارائه می‌دهد یا تا برگشت موجودی صبر می‌کند. مقصد کمپین را هم هماهنگ کنید؛ پس از وعدهٔ بستهٔ اصلی، بی‌سروصدا جزء دیگری را جایگزین نکنید.
چیزی بیش از اندازهٔ سبد خرید را بسنجید
سود باقی‌مانده پس از تخفیف، هزینهٔ آماده‌سازی و ارسال، مرجوعی و پرسش مشتری را بررسی کنید. سفارش بزرگ‌تر هنوز هم می‌تواند از خرید تکی‌ای که جایگزین کرده کم‌سودتر یا گیج‌کننده‌تر باشد.
پاسخ گروهی را بسنجید که واقعاً به این ترکیب نیاز دارد. اگر بسته برای خریدار تازه است، فرض نکنید مشتری بازگشتی بار دیگر همان اقلام شروع را می‌خواهد. بستهٔ خوب تصمیم را ساده می‌کند؛ قرار نیست ایمیل برای توجیه محصولاتی که مشتری نمی‌خواهد تلاش کند.
در آخر، ایمیل را به کسی نشان دهید که پیشنهاد را نمی‌شناسد. بپرسید چه چیزهایی دریافت می‌کند، چرا این اقلام کنار هم‌اند و چقدر باید بپردازد. اگر پاسخ هرکدام به توضیح تیم نیاز دارد، پیش از افزودن عبارت‌های ترغیب‌کننده پیام را اصلاح کنید.