پیامک چندزبانه فقط به ترجمه‌ای کوتاه‌تر نیاز ندارد. گیرنده باید فرستنده را بشناسد، اقدام را بفهمد و شرط مهم را ببیند. نویسه‌های متفاوت می‌توانند رمزگذاری و شمار بخش‌های پیام را هم تغییر دهند. نسخهٔ نهایی هر زبان را با پیوند و شخصی‌سازی واقعی بررسی کنید و پیش از زمان‌بندی، وضوح و هزینه را با هم بسنجید.
بخش‌های مهم را حفظ کنید
هویت فرستنده، خبر مفید، اقدام اصلی و اطلاعات لازم لغو اشتراک را نگه دارید. معنا را طبیعی ترجمه و پیش از حذف شرط مهم پیشنهاد، عبارت‌های پُرکننده را حذف کنید. مخاطب نباید حدس بزند چه کسی پیام داده یا پیوند چه می‌کند.
از ابزارهای کمپین چندزبانهٔ Sendvio استفاده و نسخهٔ نهایی هر زبان را بررسی کنید. شخصی‌سازی و طول پیوند را در رکوردهای واقعی بیازمایید. فرض نکنید تعداد نویسه‌های دیده‌شده در همهٔ خط‌ها و نمادها هزینهٔ پیامک یکسانی دارد.
جمله را کوتاه کنید، نه فهم مشتری را
پیام موجودی دوباره را تصور کنید که اطلاعات مفیدش نام فروشگاه، کالای بازگشته و پیوند اندازهٔ موجود است. حذف مقدمهٔ تزئینی معمولاً مسئله‌ای ندارد. حذف نام کالا ممکن است پیام را به «دوباره برگشت» تبدیل کند؛ اگر درخواست چند هفته پیش بوده یا مشتری چند محصول را دنبال می‌کند، این عبارت گیج‌کننده می‌شود.
از بازبین مسلط بخواهید معادلی کوتاه با همان معنا ارائه کند. برای تقلید از طول نسخهٔ انگلیسی لهجه‌ها را حذف نکنید، مخفف ناآشنا به‌کار نبرید یا پیام را به تکه‌جمله تبدیل نکنید. هزینهٔ پیام مبهم، کلیک بی‌ثمر، لغو اشتراک و پرسش پشتیبانی را هم دارد، نه فقط هزینهٔ ارسال.
اگر جزئیات در صفحهٔ مقصد آمده، متن کوتاه باید به‌تنهایی دقیق باشد. «مدل‌های منتخب» نباید به «همهٔ مدل‌ها» تبدیل شود و تخفیف محدود به منطقه نباید همگانی جلوه کند. پیوند می‌تواند جزئیات بدهد، اما نباید آشکار کند وعدهٔ تیتر تفاوت اساسی داشته است.
بازار را بررسی کنید، نه فقط زبان را
یک زبان مشترک شاید چند کشور را پوشش دهد که زمان‌بندی، فرستنده و الزام‌های پیام‌رسانی متفاوت دارند. قواعد مقصد و وضعیت اشتراک مناسب را جدا از ترجمه تأیید کنید.
تاریخ، واحد پول، انقضا و موجودی محصول را بررسی کنید. پیام باید به مقصدی برسد که گیرنده بتواند از آن استفاده کند. متن روانی که کالای ناموجود یا پیشنهادی ناسازگار را باز می‌کند همچنان تجربهٔ بدی می‌سازد.
پیام نهایی و بخش‌های متغیر را هم بررسی کنید
ظرفیت رایج پیام تک‌بخشی معمولاً ۱۶۰ واحد GSM-7 یا ۷۰ واحد یونیکد است؛ پیام چندبخشی معمولاً ظرفیت هر بخش کمتری دارد و استثناهای وابسته به مسیر هم وجود دارند. بعضی نویسه‌ها بیش از یک واحد مصرف می‌کنند. به‌جای تخمین بر پایهٔ چیزی که روی صفحه جا می‌شود، شمار بخش واقعی فرستنده را برای پیام نهایی به‌کار ببرید.
نام کوتاه، نام بلند، نام خالی و پیوند نهایی را آزمایش کنید. یک نماد یا مقدار درج‌شده ممکن است رمزگذاری را عوض کند یا پیام را به بخش دیگری ببرد. اگر سلام شخصی هزینه می‌افزاید ولی معنای مفیدی ندارد، آغاز ثابت و روشن با نام برند شاید بهتر باشد.
هزینهٔ کل مخاطبان و یادآوری‌های برنامه‌ریزی‌شده را با قیمت مقصد مربوط و شمار بخش محاسبه کنید. سپس هزینهٔ اضافهٔ نسخهٔ روشن را با ارزشی که از مخاطب می‌خواهد بسنجید. تصور نکنید ارزان‌ترین متن به‌صرفه‌ترین است اگر توضیح نمی‌دهد چرا باید مشتری اقدام کند.
روی تلفن واقعی آزمایش کنید
نمایش پیام نهایی، از جمله شکست خط و مقدارهای دوخطی را بررسی کنید. از بازبین مسلط بپرسید آیا متن کوتاه همچنان طبیعی و کامل است. پیام روشنِ کمی بلندتر شاید از تکه‌عبارت مبهم و ارزان‌تر بهتر باشد.
کلیک، سفارش، لغو اشتراک و هزینه را در هر گروه مرتبط بررسی کنید. نسخه‌های زبانی را طوری مقایسه نکنید که انگار بازار و پیشنهادشان یکسان است. از نتیجه برای بهبود تجربه و بودجه استفاده کنید، نه واداشتن همهٔ زبان‌ها به قالب بصری یا شمار نویسهٔ واحد.
برای هر ترکیب زبان و مقصدی که واقعاً دارید یک نمونهٔ تأییدشده با متغیرهای آزمایش‌شده و رفتار بخش‌های پیام نگه دارید. با تغییر پیشنهاد یا پیوند دوباره آن را بررسی کنید. این کار برای کمپین بعد نقطهٔ شروعی مطمئن فراهم می‌کند، بدون آنکه شمار نویسهٔ قدیمی را قانونی دائمی بدانید.